Krajowe gatunki drewna na schody

Schody dębowe to najczęstszy wybór klientów Roble. Dąb europejski odznacza się bardzo dobrymi parametrami, takimi jak stosunkowo duża twardość oraz odporność na działanie wilgoci. Piękny, złotawy kolor drewna dębowego doskonale sprawdza się w każdym wnętrzu, łatwo poddaje się koloryzacji. Odpowiednio pielęgnowane dębowe schody będą służyły na długie lata, gdyż cechuje je wyjątkowo dobra odporność na ścieranie.

Jesion to kolejny popularny gatunek drewna stosowany na schody. Charakteryzuje się doskonałymi właściwościami, posiada nieco lepszą twardość i odporność na paczenie się w porównaniu do dębu. Warto jednak mieć na uwadze specyficzne usłojenie i lekko różowe zabarwienie drewna jesionowego, które nie jest tak neutralne jak dębowe.

Schody z bukowego drewna są mniej popularnym rozwiązaniem, jednak ze względu na ciekawą, jasną barwę, niejednokrotnie wzbudziły zainteresowanie naszych klientów. Buk pod względem twardości plasuje się pomiędzy dębem a jesionem. Niestety nie może pochwalić się dobrymi parametrami w kwestii odporności na działanie czynników zewnętrznych. Drewno bukowe jest mało odporne na paczenie się i skurcz, dlatego zalecamy, by stosować je tylko w pomieszczeniach, w których nie występują duże wahania temperatury i wilgotności.

Zdarzyło nam się, że nasi interesanci dopytywali się schody w wersji sosnowej, które jednoznacznie odradzaliśmy. Powodem, dla którego nie wykorzystujemy sosny jako materiału na schody jest fakt, iż odznacza się bardzo małą twardością, w konsekwencji jest podatna na uszkodzenia mechaniczne. Stopnie wykonane z drewna sosnowego szybko ulegną zniszczeniom.

Egzotyczne gatunki drewna na schody

Niejednokrotnie wspominaliśmy, że egzotyczne gatunki drewna cechują się specyficznymi barwami i usłojeniem, a także bardzo dobrymi parametrami, t.j. duża twardość oraz odporność na działanie czynników zewnętrznych. Zawdzięczają to wymagającemu (wybitnie wilgotnemu lub suchemu) środowisku, w którym wzrastają, zawartości substancji oleistych, twardości i gęstości.

Orzech amerykański (centralne lasy Ameryki Północnej) to drewno o barwie od czekoladowej do fioletowo-brązowej z purpurowymi odcieniami i ciemnymi żyłkami. Schody z orzecha amerykańskiego ze względu na wyraźne usłojenie oraz piękny kolor będą stanowiły ogromny walor dekoracyjny wnętrza. Orzech amerykański jest mało podatny na zmiany wymiarów pod wpływem zmian wilgotności, będzie zatem służył przez wiele lat.

Palisandrowe (Ameryka Południowa) schody z pewnością zwrócą uwagę swoim skomplikowanym układem słojów oraz zmysłowymi barwami – od jasnobrązowej po ciemny fiolet. Ponadto drewno palisander odznacza się dużą twardością i jest stosunkowo odporne na paczenie się.

Czereśnia Amerykańska (wschodnie tereny Ameryki Północnej) posiada odcień różowy lub łososiowo – czerwonawy, niejednokrotnie z obecnością plamek żywicznych. Jest to drewno sprężyste, o niewielkiej podatności na pęknięcia i paczenie się.

Jatoba (Ameryka Południowa i Środkowa) to drewno niezwykłej trwałości, o barwach podobnych do wiśni, jednak znacznie większej twardości (nazywane „diamentową wiśnią”). Schody wykonane z jatoby to inwestycja na pokolenia.

Podouk (lasy deszczowe Afryki, dorzecza Kongo) to bardzo stabilny wymiarowo gatunek o dużej gęstości i twardości. Te cechy mają bezpośrednie przełożenie na doskonałe właściwości mechaniczne. Padouk cechuje się piękną, zmienną barwą – od jasnoczerwonej (świeżo po przetarciu) do intensywnej purpury (na skutek działania promieni słonecznych).

Schody z drewna sapella, inaczej sapele (lasy deszczowe zachodniej i środkowej Afryki) są bardzo odporne na ścieranie i uzyskują atrakcyjną, czerwonawą barwę, a także jedwabisty połysk. Ze względu na wizualne podobieństwo do mahoniu, często nazywane jest mahoniem afrykańskim.

Zdecydowaliście już z jakiego drewna powstaną schody w Waszym domu? Zapraszamy do konsultacji i darmowej wyceny – www.roble.eu/kontakt.

Artykuł JAKIE DREWNO NA SCHODY? pochodzi z serwisu Roble Poland Blog.

Wielu z Was pewnie zadaje sobie teraz pytanie: co zrobić, by drewno w łazience utrzymało swój piękny i naturalny wygląd przez lata?

DOBÓR MATERIAŁÓW

Szczególną uwagę w tym wypadku należy zwrócić na parametry takie jak niski skurcz i dobra stabilność oraz wysoka twardość danego gatunku drewna. Ciągłe narażenie na działanie wody, pary wodnej i temperatury może powodować odkształcanie, gnicie i puchnięcie drewna. Dlatego też najistotniejszym krokiem przed montażem drewnianych elementów w łazience jest dobór adekwatnego gatunku drewna.

W przypadku podłogi, obudów wanien, ścian czy blatów, które będą wystawione na bezpośredni kontakt z wodą, najlepszym wyborem będą gatunki egzotyczne: merbau, teak lub iroko oraz krajowe: dąb, buk czy modrzew.

Odpowiedni gatunek drewna jest kluczowy, jednak należy pamiętać również o właściwej budowie wewnętrznej użytych w łazience desek, blatów i drzwiczek oraz prawidłowym ich montażu.

Deski warstwowe są lepszym rozwiązaniem na podłogach w salonach o dużym metrażu, zwłaszcza w miejscach przy drzwiach, oknach i narażonych na niewielkie zmiany wilgotności i temperatury. W tym wypadku warstwowa budowa drewnianej podłogi pozwala na niezauważalną pracę drewna. Jednak w łazienkach swoisty klimat wymusza zastosowanie desek litych. Ponadto do klejenia podłogi należy zastosować elastyczny klej, który umożliwi nieuniknioną pracę drewna, a podłoże zabezpieczone przed wchłanianiem wilgoci specjalnym gruntem o właściwościach grzybobójczych i wodoodpornych.

Jeśli drewno użyte w łazience nie będzie narażone na bezpośrednie działanie wody, np. szafki, blaty oraz ścienne okładziny oddalone od kranów, umywalek czy wanien, z powodzeniem można wykonać te elementy ze sklejki obłożonej fornirem lub warstwą litego drewna krajowego.

ZABEZPIECZNIE DREWNA W ŁAZIENCE

Najlepszym sposobem na zakonserwowanie drewna w pomieszczeniach narażonych na duże wahania wilgotności oraz stały kontakt z wodą są twarde woski olejne, które wnikają w pory drewnianych powierzchni. Ponadto oleje nie tworzą powłoki (jak w przypadku lakieru), a tym samym nie będą pękać. Głęboka penetracja oleju w strukturę drewna nie tylko chroni ten materiał przed zabrudzeniami, ale także wchłanianiem wilgoci.

Istotne jest, aby deski, okładziny ścienne i inne elementy drewniane, stosowane do wykończenia wnętrza łazienki, były zabezpieczone olejem z każdej strony (nawet tej niewidocznej, a zwłaszcza na płaszczyznach cięcia).

Raz lub dwa razy w roku (w zależności od zużycia powierzchni drewnianych), należy ponownie wetrzeć za pomocą ściereczki lub pędzla taką ilość twardego wosku olejnego, jaką drewno będzie w stanie wchłonąć. Okresowa konserwacja pozwoli na uniknięcie zniszczenia drewnianych elementów w łazience przez długie lata.

Artykuł DREWNO W ŁAZIENCE – NA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ? pochodzi z serwisu Roble Poland Blog.